Եղանակը Երևանում

19°C

քամի: 1.5մ/վ; : 41%;

: 686 մմ

Եղանակը այլ քաղաքներում

Ընտրեք լեզուն

Ինչ կփոխի հայ-ռուսական միացյալ զորախումբը Հայաստանի անվտանգության համակարգում

Կառավարությունը հավանության է արժանացրել հայ-ռուսական միացյալ զորախմբի մասին համաձայնագիրը: Այն, որպես օրենքի նախագիծ,  պետք է ներկայացվի նաև խորհրդարանի քննարկմանը: ԱԺ փոփոխված կանոկակարգով ՝ համաձայնագրերն այսուհետ ԱԺ-ում վավերացվելու են  օրենքի նախագծերի տեսքով:  Ռուսաստանի Պետդուման ու Դաշնային խորհուրդը համաձայնագիրն արդեն վավերացրել են , իսկ փաստաթութղը ստորագրվել է ավելի վաղ՝   դեռևս  2016 -ի նոյեմբերի 30-ին: Ինչ է  նախատեսում համաձայնագիրն ու ինչ է  փոխելու Հայաստանի անվտանգության համակարգում:   Հայաստանը և Ռուսաստանը ստեղծում են զինված ուժերի միացյալ զորախումբ և համաձայանգրով կարգավորում դրա գործունեությունը: Դեռևս անցած տարեվերջից քննարկվող  հարցն անցում է իրավական ընթացակարգերի վերջին փուլերը: Ռուսական կողմը գործադիր և  օրենսդիր մակարդակներում արդեն վավերացրել է համաձայնագիրը, հայկական կողմում առայժմ բաց է օրսնդիրի վավերացումը: Ըստ համաձայնագրի՝ զորախմբի մեջ են մտնում ՌԴ ԶՈւ Հայաստանում տեղակայված 102-րդ ռազմաբազան, իսկ հայկական կողմից՝ ՊՆ 5-րդ բանակային կորպուսի ստորաբաժանումների մի մասը: Միացյալ զորախմբի  հիմնական խնդիրը ռազմական ագրեսիայի դեպքում դրա  նախապատրաստման ժամանակին բացահայտումն ու հետ մղումն է: Միացյալ խմբավորման կառավարման համար ստեղծվում է միացյալ հրամանատարություն, որը գլխավորում է միացյալ խմբավորման հրամանատարը: Նրան նշանակում և պաշտոնից ազատում է Հայաստանի զինված ուժերի գերագույն գլխավոր հրամանատարը` համաձայնեցնելով Ռուսաստանի զինված ուժերի ղեկավարի  հետ: Խաղաղ պայմաններում  զորախմբի հրամանատարը ենթակա է ՀՀ ԶՈւ գլխավոր շտաբի պետին, իսկ պատերազմական իրավիճակներում՝ կախված իրավիճակից, հարցը որոշվելու է կողմերի զինված ուժերի գերագույն գլխավոր հրամանատարների համաձայնությամբ: Հայ-ռուսական միացյալ զորախմբի ստեղծմամբ ընդամեն իրավական տեսք է ստանում  փաստացի իրողությունը՝ ասում է  Կովկաս ինստիտուտի ղեկավար Ալեքսանդր Իսկանդարյանը: Քաղքագետն ընդգծում է՝ հայ-ռուսական ռազմաքաղաքական համագործակցությունը ամենատարբեր ձևաչափերով գործում է  դեռևս 90-ականներից, այս  համաձայնագիրը պաշտոնական տեսք է տալիս այդ ձևաչափերից մեկին: «Հիմա տեղի է ունենում գործող ձևաչաձի ֆորմալացում: Իրականության մեջ այդ փոխգործակցությունը սկսվել է 90-ականների վերջից և շարունակվում է մինչ այժմ:  Հայ-ռուսական միացյալ զորախմբի ստեղծմամբ ընդամներ պաշտոնական տեսք է ստանում փաստացի իորղությունը»: Թեև  երկկողմ համաձայնագի շրջանակներում միացյալ զորախումբը և, մասնավորապես, ռուսական կողմը պարտավորվում է անվտանգության ծածկոցի տակ առնել ողջ Հայաստանի տարածքը, բայց, ըստ Իսկանդարյանի, հասկանալի է, որ իրականում դրա նպատակը թուրքական ուղղությունից բխող հիպոթետիկ վտանգն է։ «Հայկական բանակի կորպուսներից մեկը փոխգործակցում է այստեղ տեղաբաշխված ռուսական ուժերի հետ: Այդ ողջ փաթեթը՝ ՀԱՊԿ պայմանագիր, հայ-ռուսական դաշնակցային պայմանագիր և այս համաձայնագիրը, թույլ է տալիս որոշակի անվտանգություն ապահովել Հայաստանի համար, նաև՝  կենտրոնանալ ղարաբաղյան ուղղությամբ»: Իսկանդարյանը չի կարծում, որ  Ադրբեջանը կգնա այնսպիսի  լայնամասշտաբ գործողությունների, որը  կառաջացներ հայ-ռուսական զորախմբի ներգրավման անհրաժեշտություննը։ Հենց այս կետում խնդիր է տեսում քաղագետ Ստեփան Սաֆարյանը: Նա կարծում է, որ համաձայնագրի ստորագրումից առաջ Հայաստանի իշխանությունները պետք է ճշգրտեին մի շարք կարևոր հարցերի պատասխաններ: Վավերացումից հետո համաձայնագիրը գործելու է 5 տարի,  ժամկետի ավարտից հետո ինքնաբերաբար երկարացվելու է ևս 5 տարով, եթե կողմերից որևէ մեկն այն կասեցնելու հայտ չներկայացնի:

Հայաստանի հանրային ռադիո